Hip Hip Hurra!! 100 lat Parku Narodowego Grand Canyon

Dokładnie 26.02.1919 r. Kongres Stanów Zjednoczonych objął ochroną Kanion Kolorado poprzez utworzenie na jego terenie Parku Narodowego Wielkiego Kanionu. So.. let's celebrate!


Ale ale... Jak to wszystko się zaczęło?
Mówi się, że „architektem” Wielkiego Kanionu była rzeka Kolorado, która żłobiła kanion. Około 10 milionów lat temu ruchy górotwórcze wypiętrzyły ogromne obszary zachodniej części dzisiejszych Stanów Zjednoczonych. W kolejnych etapach ocean ustąpił, pozostawiając równinę z rzeką Kolorado. Przez ostatnie około milion lat ląd dźwigany jest do góry, natomiast rzeka wcina się w podłoże, erodując dno, pozostające na niemal niezmienionym poziomie (przełom antecedentny). W obecnym kształcie Wielki Kanion ma 446 km długości i osiąga głębokość do około 1600 m w Wąwozie Granitowym. Szerokość waha się od ok. 800 m do 29 km w najszerszym miejscu. Jest to największy przełom rzeki na świecie, ale nie jest zaliczany do najgłębszego.

Już w 1893 roku prezydent Benjamin Harrison ustanowił tutaj rezerwat leśny, a 15 lat później prezydent Roosevelt ustanowił w tym miejscu pomnik narodowy Grand Canyon National Monument, doceniając jego walory naukowe, jako największy kanion w USA. W 1979 Wielki Kanion został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Cud natury i nauki
Budowę Wielkiego Kanionu można obserwować w pełnym przekroju geologicznym zaczynając od proterozoiku aż po trias. Na stromych ścianach widać profil stratygraficzny, czyli rozcięte przez rzekę skalne warstwy. Obszar parku wykształcony jest głównie w łupkach, wapieniach, piaskowcach oraz w granitowych intruzjach. Poszczególną serię warstw skalnych charakteryzują odmienne odcienie. Skały osadowe kanionu bogate są w skamieniałości między innymi: pierwotne glony, paprocie, drzewa, morskie muszle, a nawet szczątki dinozaurów!



Teren Wielkiego Kanionu od tysiącleci był dobrze znany przez Indian, ślady bytności Indian prekolumbijskich to skalne domostwa sprzed ponad 3500 lat. Odkryto 2700 miejsc ze śladami osadnictwa, pozostałości prehistorycznego Puebla sprzed 800 lat (Tusayan), ceremonialne komory kiva, spichlerze w ścianach kanionu, naskalne malowidła, kamienne narzędzia datowane na 700-1300 lat czy też wyplecione figurki.

Czy warto? Zdecydowanie tak!
Kanion można podzielić na dwie części: północną (North Rim) i południową (South Rim). South Rim jest częściej odwiedzana, łatwiej dostępna i lepiej zagospodarowana. To głównie tą część odwiedza pięć milionów turystów rocznie, podziwiających Kanion o różnych porach dnia, bowiem Kanion nigdy nie wygląda tak samo. Słońce i cienie chmur powodują, że barwy na skałach kanionu ciągle się zmieniają, pojawiają się odcienie od czerni i brązu po błękit i mocną czerwień.
Obszar Parku Narodowego Wielkiego Kanionu można zwiedzać pieszo, korzystając ze ścieżek oraz punktów widokowych rozmieszczonych wzdłuż krawędzi, przy których zlokalizowano liczne restauracje, hotele i campingi. Niezwykłą atrakcję jest szklany pomost, nad Kanionem Kolorado - Skywalk - "najwyższy balkon" na świecie, zawieszony na wysokości ponad 1200 metrów nad ziemią i wystaje na 20 metrów od krawędzi zbocza, umożliwiając oglądanie ścian i kanionu przez bezbarwne szkło.
Wielu turystów podziwia ten cud natury z okien helikopterów, niektórzy schodzą na dno Kanionu. Trasa jest jednak sporym wyzwaniem, wymaga dobrej kondycji oraz zajmuje wiele godzin i jest łączona z noclegiem na dnie kanionu (należy odpowiednio wcześniej rezerwować miejsce).







Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

SMAKI AZJI - DZIEŃ 17 PORA SUCHA CZY PORA MOKRA?

Obraz
Przed nami kolejny dzień przygody!  Jak wstawałam, jeszcze nie wiedziałam co nas czeka. Był to przeciwny dzień. I niespodziewany. Chyba też nie każdemu się spodobał. Dla mnie  jednak to jeden z dni, które najmilej wspominam z całej wyprawy.  Ahoj przygodo! Wiem, że zepsułam całą niespodziankę. ale to zdjęcie przedstawia dokładnie to, co zastaliśmy rano przy próbie wyjścia z hotelu. Za mną znajduje się ulica, która prowadziła do naszego hotelu. Po całonocnych opadach (tak, deszcz nie przestał padać nawet na chwilkę, a nie była to mżawka) na naszej ulicy było ok. pół metra wody. I poziom cały czas się podnosił. Mając taki widok z okna:              kompletnie się tego nie spodziewałam. Zwłaszcza, iż byłam przekonana, iż jest to pora sucha! Później dopiero doczytałam, iż pora deszczowa w środkowym Wietnamie trwa od września do grudnia. Trafiliśmy zatem na jej końcówkę.  Dzisiaj powinniśmy wyruszyć w...
Czytaj więcej

SMAKI AZJI - DZIEŃ 9 MIASTO JAK Z POCZTÓWKI

Obraz
Luang Prabang. To zarówno pierwszy jak i ostatni dzień w tym mieście. Ostatni, bo dzisiaj wieczorem opuszczamy Laos; pierwszy - w końcu wspólnie wychodzimy na miasto, żeby odkryć powód, dla którego zostało ono wpisane na listę UNESCO. Ale może zacznijmy od początku... Z powstaniem Laosu wiążą się dwie legendy. Pierwsza z nich mówi, iż podczas swojej podróży po Azji Południowo - Wschodniej Budda usiadł nad Mekongiem. Miejsce tak mu się spodobało, iż podobno uśmiechnął się i powiedział, że w tym miejscu powstanie stolica: potężna i bogata. Nazwał ją Luang Prabang, co oznacza Królewskie Miasto Delikatnego Obrazu Buddy.   Druga legenda wspomina o dwóch pustelnikach, którzy zauroczeni napotkanym miejscem, na pamiątkę zobaczonego tam drzewa, nadali mu nazwę  Xieng Dong. Mieszkańcami założonego miasta były tylko fantastyczne stwory, które po swojej śmierci zostały jego opiekunami. Wówczas pojawili się ludzie.  Obie legendy łączy jedno: miasto powstało w tym miejs...
Czytaj więcej

SMAKI AZJI - DZIEŃ 7 WITAJ PRZYGODO!

Obraz
Przed nami kolejny, słoneczny dzień. Dzisiaj udajemy się na dwudniowy trekking do dżungli laotańskiej. Nocleg spędzimy w tradycyjnej wiosce. Będzie to tzw. homestay. Plan na dzień pierwszy: ok 4-5 h trekking górskimi ścieżkami z obiadem na łonie natury. Wędrówka ma na celu zapoznanie nas z roślinnością w dżungli, występującymi tam zwierzętami, a po dotarciu do celu - poznanie życia w wiejskim regionie. Wszystko zapowiada się bardzo fajnie. Zapowiadało :) Około godziny 8 wsiedliśmy do wynajętego samochodu, którym mieliśmy dojechać do początku trasy. Już w samochodzie przywitaliśmy się z naszym przewodnikiem lokalnym oraz jego bratem, który miał mu pomóc w niesieniu pożywienia i "dostarczeniu" nas na miejsce. Na rozpoczęcie trekkingu otrzymaliśmy po 3 butelki wody, kolejne czekać miały na nas po dotarciu do celu.  Trasa rozpoczynała się łagodnym podejściem pod górkę, jeszcze w nieosłoniętym terenie. Podziwialiśmy zatem dżunglę w oddali oraz góry. Wyglądało to mniej wię...
Czytaj więcej