Galdhøpiggen - wyżej się już nie da...
... w Norwegii. Oraz całej Skandynawii. Galdhøpiggen bowiem jest najwyższym szczytem we wszystkich krajach skandynawskich. Ta góra o wysokości 2469 m.n.p.m. położona jest w centralnej Norwegii w Parku Narodowym Jotunheimen. Istnieją dwie możliwości jego zdobycia:
1. wymagająca i długa trasa ze schroniska Spiterstulen (ok. 9h), oraz
2. trasa z Juvasshytty, najwyżej położonego schroniska w Norwegii.
Tydzień temu udało mi się zdobyć ten szczyt. Wariant wyjścia: 2. Prowadzi ono przez lodowiec Styggebreen. W wolnym tłumaczeniu oznacza to "brzydki lodowiec". Swoją nazwę zawdzięcza licznym szczelinom lodowcowym, przykrytych przez cały rok śniegiem.
Osoby bez doświadczenia lodowcowego nie powinny same przez niego przechodzić. W związku z tym z Juvasshytty prowadzone są wyjścia w grupach zorganizowanych z doświadczonymi przewodnikami. A na trasie jest tabliczka z ostrzeżeniem:
Jak wygląda wyjście na Galdhøpiggen?
Trasę na szczyt można podzielić na trzy etapy.
Pierwszy z nich to ok. 1h wędrówka do lodowca. Tutaj pojawia się pierwszy warunek: jeżeli trasy tej nie uda się pokonać do max. 1,5h, uczestnik nie jest dopuszczony (ze względów bezpieczeństwa) do kolejnego etapu. Jego kondycja fizyczna jest bowiem zbyt niska. Dodam, że trasa ta nie jest wymagająca. Prowadzi przez kamienie, a przewyższenie nie jest zbyt duże. Oto jak wygląda (zdjęcia z drogi powrotnej):
Etap drugi. Lodowiec. Szacowany czas przejścia 45 min - 1 h.
Tuż przed wkroczeniem na lód mamy chwilę przerwy na posiłek/wodę/przekąski. Przez najbliższą godzinę czasu nie będzie czasu i możliwości na postoje. Jest to również czas dla przewodników, aby przygotować liny zabezpieczające dla uczestników. Po około pół godzinie następuje krótka informacja jak należy się poruszać, co robić w momencie wpadnięcia do szczeliny, podpinamy się do uprzęży (które otrzymuje się po okazaniu biletu przed schroniskiem) i wyruszamy! Poruszamy się wolnym tempem, aby z każdych uczestników nie miał problemu: zarówno osoby o mniejszej kondycji fizycznej, dzieci czy też osoby starsze. Po około 50 min docieramy do końca lodowca i zostawiamy liny.
Etap 3. Najkrótszy ale i najtrudniejszy technicznie (stromo, po śniegu). Do szczytu został nie cały 1km, 200 m przewyższenia. Czas pokonania: 30 min - 1h. Mnie udało się, z lekkimi problemami kondycyjnymi, pokonać tą trasę w 25 min. I będąc na szczycie od razu zapomniałam o zmęczeniu! Te widoki, WOW!!!! Ciężko to opisać :) Trzeba zobaczyć, a więc... kilka zdjęć ode mnie :)
Na szczycie mam około godziny czasu. Posiłek, zdjęcia, cieszenie oczu widokami, skóry słońcem :P
Droga powrotna prowadzi tą samą trasą i zajmuje ok. 2,5h (w moim tempie)
Garstka informacji
Nazwa szczytu: Galdhøpiggen
Wysokość: 2469 m.n.p.m.
Położenie: Park Narodowy Jotunheimen, w okolicach miejscowości Lom
Czas wyjścia: ok. 3 h
Trudność: średnia (przejście przez lodowiec)
Pierwsze wyjście: Arnesen, Floten, Sulheim (1850 r.)
Wyprawa: wyjścia z Juvasshytta w sezonie: 10.00, 11.30
Koszt: 300 NOK (osoba dorosła)
Co ze sobą zabrać?
buty trekkingowe, ciepłe ubranie, wodoodporną i wiatroszczelną kurtkę, okulary przeciwsłoneczne (koniecznie!!), krem przeciwsłoneczny, rękawiczki, czepkę.
Ciekawostki
1. wymagająca i długa trasa ze schroniska Spiterstulen (ok. 9h), oraz
2. trasa z Juvasshytty, najwyżej położonego schroniska w Norwegii.
Tydzień temu udało mi się zdobyć ten szczyt. Wariant wyjścia: 2. Prowadzi ono przez lodowiec Styggebreen. W wolnym tłumaczeniu oznacza to "brzydki lodowiec". Swoją nazwę zawdzięcza licznym szczelinom lodowcowym, przykrytych przez cały rok śniegiem.
Osoby bez doświadczenia lodowcowego nie powinny same przez niego przechodzić. W związku z tym z Juvasshytty prowadzone są wyjścia w grupach zorganizowanych z doświadczonymi przewodnikami. A na trasie jest tabliczka z ostrzeżeniem:
Jak wygląda wyjście na Galdhøpiggen?
Trasę na szczyt można podzielić na trzy etapy.
Pierwszy z nich to ok. 1h wędrówka do lodowca. Tutaj pojawia się pierwszy warunek: jeżeli trasy tej nie uda się pokonać do max. 1,5h, uczestnik nie jest dopuszczony (ze względów bezpieczeństwa) do kolejnego etapu. Jego kondycja fizyczna jest bowiem zbyt niska. Dodam, że trasa ta nie jest wymagająca. Prowadzi przez kamienie, a przewyższenie nie jest zbyt duże. Oto jak wygląda (zdjęcia z drogi powrotnej):
Etap drugi. Lodowiec. Szacowany czas przejścia 45 min - 1 h.
Tuż przed wkroczeniem na lód mamy chwilę przerwy na posiłek/wodę/przekąski. Przez najbliższą godzinę czasu nie będzie czasu i możliwości na postoje. Jest to również czas dla przewodników, aby przygotować liny zabezpieczające dla uczestników. Po około pół godzinie następuje krótka informacja jak należy się poruszać, co robić w momencie wpadnięcia do szczeliny, podpinamy się do uprzęży (które otrzymuje się po okazaniu biletu przed schroniskiem) i wyruszamy! Poruszamy się wolnym tempem, aby z każdych uczestników nie miał problemu: zarówno osoby o mniejszej kondycji fizycznej, dzieci czy też osoby starsze. Po około 50 min docieramy do końca lodowca i zostawiamy liny.
Etap 3. Najkrótszy ale i najtrudniejszy technicznie (stromo, po śniegu). Do szczytu został nie cały 1km, 200 m przewyższenia. Czas pokonania: 30 min - 1h. Mnie udało się, z lekkimi problemami kondycyjnymi, pokonać tą trasę w 25 min. I będąc na szczycie od razu zapomniałam o zmęczeniu! Te widoki, WOW!!!! Ciężko to opisać :) Trzeba zobaczyć, a więc... kilka zdjęć ode mnie :)
Na szczycie mam około godziny czasu. Posiłek, zdjęcia, cieszenie oczu widokami, skóry słońcem :P
Droga powrotna prowadzi tą samą trasą i zajmuje ok. 2,5h (w moim tempie)
Garstka informacji
Nazwa szczytu: Galdhøpiggen
Wysokość: 2469 m.n.p.m.
Położenie: Park Narodowy Jotunheimen, w okolicach miejscowości Lom
Czas wyjścia: ok. 3 h
Trudność: średnia (przejście przez lodowiec)
Pierwsze wyjście: Arnesen, Floten, Sulheim (1850 r.)
Wyprawa: wyjścia z Juvasshytta w sezonie: 10.00, 11.30
Koszt: 300 NOK (osoba dorosła)
Co ze sobą zabrać?
buty trekkingowe, ciepłe ubranie, wodoodporną i wiatroszczelną kurtkę, okulary przeciwsłoneczne (koniecznie!!), krem przeciwsłoneczny, rękawiczki, czepkę.
Ciekawostki
- Szczyt należy do korony Europy.
- Przy dobrej widoczności roztacza się widok na obszar ponad 35 tysięcy km².
- Od 1888 r. na szczycie znajdował się niewielki schron, który miał chronić turystów, którzy trafili na załamanie pogody. Stary budynek nie istnieje już. Został zniszczony podczas wichury. Obecna konstrukcja pochodzi z 1975 r. Nie udziela noclegów, nie ma w niej toalety, ale funkcjonuje tam bufet.
GOD TUR TIL GALDHØPIGGEN!!
Komentarze
Prześlij komentarz